Home > Over PAMM > Nieuwsberichten
Nieuwsdatum: 13-12-21

In Memoriam, arts-microbioloog Kees Verduin

EINDHOVEN/GELDROP 13 december 2021   

Kees Verduin was bevlogen ambassadeur van de microbiologie: ‘Hij maakte het verschil tijdens de Q-koortscrisis’.

‘Begeistert’ over zijn vak, enthousiast, verbindend en charismatisch, zo omschrijven zijn collega’s hem. Arts-microbioloog Kees Verduin is afgelopen dinsdag op 60-jarige leeftijd overleden in zijn woonplaats Geldrop.

Kees Verduin kwam in 2002 als arts-microbioloog bij Stichting PAMM in Veldhoven werken, het pathologisch en microbiologisch laboratorium dat actief is voor de vier ziekenhuizen in Zuidoost-Brabant. Hij was gespecialiseerd in de bacteriologie en specifiek in de antibiotica-resistentie bij bacteriën.

“Waar Kees heel goed in was, is het managen van een crisis", zeggen zijn collega arts-microbiologen Marjolijn Wegdam-Blans en Jeroen Tjhie. “Hij was heel daadkrachtig.”

Tjhie was in 2008 verbonden aan het Elkerliek Ziekenhuis, maar werd tijdens zijn vakantie vervangen door Verduin. ,,Een dame die na terugkeer uit Oeganda met koorts kampte, bleek het Marbrug-virus te hebben, vergelijkbaar met ebola", vertelt hij. ,,Dat had een enorme impact op het personeel. Kees heeft dat hele proces toen heel goed begeleid, hoewel het niet zíjn, maar míjn specialisme was.”

Q-koorts
Zijn talent voor crisismanagement kwam vooral heel goed tot uiting ten tijde van de Q-koortscrisis in 2008. ,,Dat was een penibele situatie, die heel politiek werd", zegt Wegdam-Blans. ,,Mensen kozen ervoor om de hete brij te draaien. Maar Kees vertikte dat. Hij kon de vertaalslag maken en het grote publiek uitleggen wat er moest gebeuren. Dat de bron moest worden aangepakt.”

Toen het televisieprogramma Zembla hem daarover interviewde, bleek het de 'gamechanger’ te zijn, zegt Wegdam-Blans. ,,Dat was een bijzonder moment, hoe hij de bevolking toesprak. De dag erna werden er Kamervragen gesteld. Daar verdient hij echt de credits voor.”

Maar ook in de nasleep van die epidemie bleek hij van groot belang. ,,Door zijn vasthoudendheid zijn we actief naar mensen met Q-koorts gaan zoeken", zegt Wegdam-Blans. ,,Want chronische Q-koorts bleek een grote bedreiging voor mensen met hart- en vaatziekten. Daar was echt sprake van een tikkende tijdbom, die ziekte kon fataal zijn voor hen.”

“Als hij het niet met je eens was, kon hij dat op uiterst vriendelijke wijze aan je duidelijk maken”, Marjolijn Wegdam-Blans, Arts-microbioloog.

Daar kwam nog een aspect van zijn persoonlijkheid bij kijken: ,,Hij kon heel uitgesproken zijn", vooral wanneer het de kwaliteit van zijn vak betrof, weten zijn collega's. ,,Als hij ergens een mening over had, stak hij die niet onder stoelen of banken. Maar als hij het niet met je eens was, kon hij dat op uiterst vriendelijke wijze aan je duidelijk maken.”

Daar zat ook een deel charisma bij, waardoor de vele arts-assistenten bij wie hij onderwijzende ‘praatjes’ hield, daar jaren later nog met enthousiasme en bewondering over spraken, zegt Tjhie. ,,Hij was echt ‘begeistert’ met ons vak", zegt Wegdam-Blans. ,,Als de kwaliteit daarvan in het geding was, trok hij een streep.”

Ambassadeur
Zijn collega's zien hem dan ook niet alleen als collega en vriend. ,,Hij was een ambassadeur van ons vak en bekend bij iedereen in onze beroepsgroep. Tot drie weken geleden kwam hij nog dagelijks naar het werk. Collega's haalden hem bij toerbeurt op en brachten hem eind  van de ochtend weer thuis. Hij wilde altijd inhoud geven aan zijn bestaan door te werken. Toen dat niet meer ging was het ook echt klaar voor hem, zei hij toen. Zijn overlijden - aan niercelkanker - slaat echt een gat in onze vakgroep bij PAMM. En natuurlijk ook bij zijn familie en sociale kring."

Kees Verduin laat een echtgenote en vier kinderen achter.

Speciale dank aan het Eindhovens Dagblad voor het schrijven van dit In Memoriam (tevens verschenen in het Eindhovens Dagblad van 13 december 2021)